فیلمنامه مستند رقص تارها

چهارم بهمن سال 1360 بود که در تهران متولد شدم . پس از تحصیل در تهران موفق شدم در رشته کارشناسی صنایع دستی وارد دانشکده معماری و هنر کاشان شوم و در این رشته ادامه تحصیل دهم .
بااین حال با علاقه ای که به هنر فیلمسازی داشتم فعالیت در این زمینه را از سال 79 با گذراندن دوره فیلمسازی در انجمن سینمایی تهران و نیز فعالیت در انجمن سینمای جوان کاشان آغاز و دنبال کردم.تا اینکه نماینده خانه سینماگران جوان تهران در کاشان شدم.
پس از آشنایی با هنر فیلمسازی به همکاری در ساخت فیلم های کوتاه روی آوردم و ساخت و همکاری در ساخت چندین فیلم کوتاه داستانی و مستند را در پرونده خود ثبت کرده ام .
از آنجا که دانش آموخته و علاقه مند به صنایع دستی ایران بودم سعی کرده ام در فیلم های خود این هنر را زنده کنم و با ساختن فیلم مستند از این هنر و سایر هنرهای ایرانی گام کوچکی در راه زنده نگه داشتن هنر ایران بردارم .

آثار به جامانده :
فیلم کوتاه داستانی" نقاشی" که در سال 1381 ساخته شد
فیلم کوتاه مستند "رقص تارها" درباره هنر زیلوبافی که درسال 1383 ساخته شد
فیلم کوتاه مستند "فروختنش سخته" با موضوع تقابلی بین هنرمندان و دانشجویان هنر که در سال 1384 ساخته شد
فیلم کوتاه مستند "از کوره تا نقش" با موضوع قلمزنی که در سال 1385 ساخته شد
شرکت در جشنواره فیلم دانشجویان اصفهان
شرکت در جشنواره فیلم کوتاه "برداشت" کاشان و دریافت لوح سپاس از این جشنواره
شرکت در جشنواره فیلم های دانشجویان کشور (دانشکده صداو سیما)
شرکت در چندین هفته فیلم و عکس تهران و کاشان

نمایی نزدیک از فیلم "رقص تارها":
فیلم "رقص تارها" مستندی است از هنر و حرفه کهن ایرانی یعنی زیلوبافی که در شهرهای یزد ، ‌میبد، ‌اردکان ، اصفهان و کاشان رواج دارد.
در این فیلم همه تلاش من و گروه سازنده بر آن بوده است تا علاوه بر معرفی تعدادی از شاغلان در این حرفه و همچنین نمایش و ارایه روش های کار در آن ، مقداری به تاریخچه زیلوبافی بپردازیم.
آنچه درباره این هنر گفتنی و جالب است اینکه هنرمندان زیلوباف اکثراً نابینا هستند و با وجود آنکه نمی توانند رنگ ها را تشخیص دهند اما به خوبی رنگ را می شناسند و در بافته هایشان با رنگ های زیبا نقش می زنند.
فیلم رقص تارها دوتن از این افراد را نشان می دهد .فیلم با نمایش پلان هایی از نحوه کار و بافت زیلو تا حدی نیز سعی دارد زندگی افراد بافنده این هنر را نیز نمایش دهد که از آخرین بازمانده های هنر زیلوبافی هستند.