داستان نویسی

متولد شاهرود هستم و در اردیبهشت سال 1362 در این شهر به دنیا آمدم. از زمانی که خود، موقعیت تحصیلی و جامعه ام را شناختم تنها دغدغه من که حتی یک لحظه هم از آن فارغ نبوده ام این بوده است که بتوانم شرایطی را برای خودم فراهم آورم تا بتوانم در مقاطع بالاتر ادامه تحصیل دهم وبتوانم شغلی متناسب با علایق و روحیات خود بیابم.
اکنون پس از سالها تلاش موفق شدم در رشته طراحی لباس مدرک کاردانی را از دانشگاه شاهرود دریافت کنم .
خانواده ام اصرار زیادی برای تحصیلم دارند اما متاسفانه درمحیط بسته و محدودی مثل شاهرود این کار سخت است چرا که این شهر ازنظر ارتقاء سطح تحصیل و زندگی، محیط مناسبی نیست برای همین است که هر چه به یاد دارم شهر من محل سکون وسکوت بوده است.
وقتی به گذشته از کف رفته ام فکر می کنم چیزی جز تجربه های بزرگ و افسوس ندارم که ای کاش هیچ وقت شهروند یک شهر کوچک و محدود نبودم.
در تهران یا شهرهای بزرگ زمینه برای موفقیت و پیشرفت و ترقی بسیار زیاد است.
با این حال این تجربه برایم یک واقعیت را هر روزه زنده می کند و آن اینکه برای رسیدن به اهدافم هرگز ناامیدی به دل راه ندهم.
بسیار علاقه مند به رشته هنر های تجسمی و ورزشی هستم اما تاکنون تنهابه خاطر نبود زمینه فراگیری و آموزش مناسب و همچنین هزینه های گزاف مجبور به ترک علایقم شده ام.
همیشه به این فکر می کنم که ای کاش در شهر بزرگی بودم و در آن صورت تنهابه دنبال سه چیز تا بی نهایت می رفتم :
1- درس و ادامه تحصیل
2- بازی والیبال و عضو تیم ملی شدن
3- نقاش تابلوهای آبرنگ شدن
مطمئنم این اهداف هرگز دست نیافتنی نیستند.
همیشه عقیده داشته و دارم که به من یکبار فرصت زندگی کردن داده شده است پس به دنبال آن موقعیتی هستم که می خواهم داشته باشم و در این راه اراده خود را قوی می کنم و برای رسیدن به آن از هیچ تلاش و صبری دریغ نمی کنم و تنها از خداوند خواسته ام صبر و سلامتی به من اعطا کند تا ناکام نمانم، پس بهتر است آستین همت را بالا بزنم. بیشتر در زمینه فلسفه، روانشناسی و گاهی جامعه شناسی و اغلب داستان های آمریکایی مطالعه می کنم اما آنچه بیشتر ذهن مرا قلقلک می دهد و تلنگر نوشتن یک داستان را می زند آدمیان اطرافم ، زندگی های روزمره ای که می بینم و در کل طبیعت پیرامون من است.
نخستین قطعه ادبیم را در سال دوم راهنمایی در سن 13 سالگی نوشتم و بیشتر در نوشتن قطعه های ادبی و سرودن شعر نو کار می کردم. از اول دبیرستان اما شروع به نوشتن داستان های کوتاه کردم؛ چیزی شبیه به داستان های مینی مال !
همیشه سعی می کنم هنگام نوشتن داستان ابهامی در ذهن خواننده به جا گذارم تا فکرش را وادار به اندیشیدن کنم این درس را از فلسفه یاد گرفته ام .
برای مدت خیلی کوتاهی در حوزه هنری شاهرود در کلاس های داستان نویسی شرکت کردم اما به دلیل نبود جو سالم و مناسبت از رفتن به آنجا صرف نظر کردم.
همچنین در اسفند سال 1380 در نخستین جشنواره مطبوعات استان سمنان در یک دوره کوتاه مدت آموزش تهیه خبر و گزارش شرکت کردم و در آخر با کسب درجه عالی موفق به اخذ گواهینامه این دوره شدم. ازآن پس مدتی به عنوان خبرنگار افتخاری در یک ماهنامه محلی در شاهرود فعالیت کردم اما به دلیل بی کفایتی و بی تفاوتی مدیرمسوول ماهنامه از طرف اداره ارشاد، این ماهنامه نتوانست مجوز ادامه فعالیت کسب کند که متاسفانه این اتفاق نیز ضرر بزرگی برایم بود.
تلاش هایم در زمینه داستان نویسی و ورزش تاکنون کمی هم با موفقیت همراه بوده است. در سال 82 در همایش گفتگوی تمدنها در زمینه داستان نویسی به عنوان تنها دختری بودم که از شهرستان شاهرود برگزیده شدم در دوره تحصیلم نیز در مسابقات داستان نویسی در مقطع متوسطه در سطح شهرستان و استان چند بار انتخاب شدم سپس درمحیط دانشگاه در مسابقات فرهنگی هنری دانشجویی شرکت کردم واین بار نیز در زمینه شعر انتخاب شدم.
علاوه بر این در ورزش والیبال نیز دستی داشته ام . دو سال عضو تیم والیبال دانشگاه بودم البته در سن 16 سالگی تا سه سال در تیم نوجوانان شهرستان به بازی والیبال مشغول بودم اما به علت مشکلاتی که اداره تربیت بدنی با مربیان داشت و از آنجا که هیچ پیشرفتی در موقعیت بازی حاصل نشد متاسفانه دست از فعالیت در آنجا نیز کشیدم.
در حال حاضر نخستین هدفی که در ذهنم خیلی پررنگ است قبولی در دانشگاه و رشته ای است که بی نهایت به آن علاقه دارم و آن رشته مترجمی زبان انگلیسی است . میخواهم انسان مفیدی باشم، با درک این حقیقت که امروزم با دیروزم بسیار متفاوت بوده است.